خانه / سلامت / آمپول تریام هگزال (TriamHexal) چیست؟ + خواص و عوارض

آمپول تریام هگزال (TriamHexal) چیست؟ + خواص و عوارض

آمپول تریام هگزال (TriamHexal) چیست؟

نام تجاری: TriamHexal

عنصر فعال (نام عمومی): تریامسینولون استونید

سازنده: Hexal

وارد کننده: بهارستان دارو

گروه دارویی: داروهای ضدویروسی

فرم دارویی: ampoule 40mg / 1ml

آمپول تریام هگزال (TriamHexal) چیست؟ + خواص و عوارض

فارماکودینامیک :

 


آمپول تریام هگزال تریامسینولون استونید یک گلوکوکورتیکوئید مصنوعی با علائم ضد التهابی و ضد حساسیت است.

تزریق داخل مفصلی: پس از تزریق موضعی، تسکین درد و تورم و آزادی حرکت بیشتر در عرض چند ساعت به دست می آید.

تزریق داخل عضلانی: طول مدت طولانی اثر درماني و عوارض جانبی کمتر از نوع درمان کورتیکواستروئید خوراکی، به ویژه واکنش های گوارشی مانند زخم پپتیک را فراهم می کند.

مطالعات نشان می دهد که پس از یک تزریق داخل عضلانی ۸۰ میلیگرم تریامسینولون استوناید، سرکوب آدرنال در عرض ۲۴-۴۸ ساعت اتفاق می افتد و سپس به طور نرمال به طور طبیعی در حدود ۳ هفته می رسد. این یافته نزدیک به مدت طولانی اثر درمان تریامسینولون استونید ارتباط دارد.


آمپول تریام هگزال

فارماکوکینتیک:

تریامسینولون استونید به آرامی جذب می شود، هر چند تقریبا به طور کامل، پس از تزریق انسولین به وسیله تزریق داخل عضلانی عمیق، سطوح فعال بیولوژیکی به صورت سیستماتیک برای دوره های طولانی (هفته تا ماه) به دست می آید. نیم عمر حدود ۲ تا ۵ ساعت است. تریامسینولون به طور مشترک با کورتیکواستروئیدهای دیگر متابولیزه می شود، به طور عمده از طریق کبد، بلکه کلیه و از طریق ادرار دفع می شود.

نشانه درماني:

استفاده درون مفصلی: برای کاهش درد، تورم و سفتی ناشی از آرتروز روماتوئید و استئوآرتروسی، با عنصر التهابی؛ همچنین برای بورسیت، اپیکوندیلیت و تنوسینویت.

استفاده عضلانی: در مواردی که نیاز به درمان کورتیکواستروئید سیستمیک پایدار لازم است: وضعیت آلرژیک ، مانند آسم برونش، رینیت آلرژیک فصلی یا چند ساله. در آلرژی فصلی، بیماران که به درمان متعارف واکنش نشان نمی دهند، ممکن است علائم ریفلاکس را طی یک دوره کامل با یک تزریق داخل عضلانی به دست بیاورند (see Dosage)؛ اختلالات غدد درون ریز، به عنوان مثال نارسایی اولیه یا ثانویه نارسایی قلبی.

اختلالات کلاژن ، به عنوان مثال در طي تشديد درمان نگهدارنده در موارد انتخاب شده از SLE يا كورتيزم حاد روماتيسم؛ بیماری های پوستی ، مانند پمفیگوس، درماتیت شدید و سندرم استیونس جانسون؛ اختلالات روماتیسمی، دستگاه گوارش یا تنفسی – به عنوان یک درمان کمکی کوتاه مدت؛ اختلالات هماتولوژیک ، مانند کمخونی همولیتیک به دست آمده (خودایمنی)؛ بیماری های ریه ، به عنوان مثال، مدیریت تسکین دهنده لوسمی و لنفوم؛ بیماری کلیوی ، مانند نفریت حاد بینابینی، حداقل تغییر سندرم نفروتیک یا نفریت لوپوس.

مقدار و نحوه مصرف آمپول تریام هگزال:

تزریق داخل مفصلی آمپول تریام هگزال:

برای تزریق داخل مفصلی یا تزریق به غلاف تاندون و بوراسه، ۲٫۵ تا ۱۵mg، زیر جلدی یا مستقیم تزریق تا ۴۰ میلی گرم (۱٫۰ میلی لیتر) برای مفاصل بزرگتر، بسته به نوع بیماری خاصی که تحت درمان قرار می گیرد. تزریق های تک در چندین محل برای درگیری چند مفصل، تا مجموع ۸۰ میلی گرم، بدون واکنش های نامناسب داده شده است.

بزرگسالان و کودکان بالای ۱۲ سال: دوز اولیه پیشنهاد شده ۴۰mg (1.0ml) است که به طور عمیق به رگه های بالایی و بیرونی عضله گلوتال تزریق می شود. دوز بعدی پس از واکنش بیمار و دوره امداد بستگی دارد. بیماران مبتلا به تب یونجه یا گرده آسم که به درمان متعارف واکنش نشان ندادند ممکن است پس از یک بار مصرف ۴۰ تا ۱۰۰ میلیگرم که علائم آلرژیک ظاهر می شود، علائم طولانی در طول فصل گرده افشانی به دست آید.

کودکان ۶-۱۲ ساله: ۲٫۵ تا ۱۵ میلی لیتر که ممکن است در صورت لزوم تکرار شود.

واکنش منفی آمپول تریام هگزال:

افزایش حساسیت و شدت عفونت با سرکوب علائم بالینی و علائم، عفونت های فرصتطلبانه، عود سل ریوی خاموش در درمان طولانی مدت. تجویز دوز بالا می تواند طیف گسترده ای از واکنش های روانپزشکی شامل اختلالات عاطفی، زخم پپتیک، فشار خون بالا و ترومبوفلبیت را ایجاد کند.

تعاملات فارماکوکینتیک:

آمینوگوتوتیمید، تزریق آمفوتریسین B و عوامل تخفیف پتاسیم، داروهای ضد انسداد، انسولین، دیالیز گلیکوزید، دیورتیک ها، القا کننده های آنزیم کبدی، ریتودین، سدیم حاوی غذا یا دارو، سوماتروم، سوماتروپین و واکسن های زنده باعث ایجاد منع مصرف می شوند.

هشدارهای ویژه:

آتروفی قشر آدرنال در طول درمان طولانی ایجاد می شود و ممکن است سال ها بعد از قطع درمان ادامه یابد. پس از مصرف طولانی مدت دارو، باید از مصرف کورتیکواستروئیدها اجتناب کرد، بنابراین برای جلوگیری از نارسایی حاد آدرنال همیشه باید تدریجی باشد و باید در طول هفته ها یا ماه ها با توجه به دوز و مدت زمان درمان کاهش یابد.

در طول درمان با Triamhexal، مصرف سدیم باید محدود شود و مکمل های حاوی پتاسیم باید افزایش یابد.

در طول درمان طولانی مدت با ترامواکسال، نظارت منظم چشم پزشک نشان داده شده است.

کورتیکواستروئیدها باعث کاهش تاخیر رشد در نوزادان، دوران کودکی و نوجوانی می شود که ممکن است غیر قابل برگشت باشد، بنابراین رشد و توسعه کودکان در درمان کورتیکواستروئید طولانی مدت باید به دقت مشاهده شود.

بارداری و شیردهی:

توانایی کورتیکواستروئیدها برای عبور از جفت در بین داروهای فردی متفاوت است، با این حال، تریامسینولون از جفت عبور می کند. Triamhexal در گروه C قرار دارد. کورتیکواستروئیدها ممکن است به شیر مادر منتقل شوند، اگر چه برای تریامسینولون هیچ داده ای وجود ندارد. نوزادان مادرانی که دوزهای بالایی از کورتیکواستروئیدهای سیستمیک را برای دورههای طولانی مصرف میکنند، ممکن است میزان سرکوب آدرنال را داشته باشند، بنابراین در طول شیردهی توصیه نمیشود.

دمای ذخیره سازی:

ذخیره بیش از ۲۵ درجه سانتی گراد نگذارید. حفاظت از نور و سرما.

همچنین ببینید

اعطای وام به نیازمندان و طریقه ثبت نام وام قرض الحسنه

اعطای وام به نیازمندان و طریقه ثبت نام وام قرض الحسنه

اعطای وام به نیازمندان مدیرعامل صندوق قرض‌الحسنه امداد ولایت با دعوت از افراد نیکوکار برای …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *